Risquons-tout

25 januari 2011: Onze dirigent bezorgt het bestuur een vraag van Georges De Decker om een repetitiemoment van onze harmonie te mogen opnemen. Heu ?

George De Decker, een 50-jarige Jettenaar, maar nu op en top gefocust op Mechelen en Katelijne, woont al sinds 1977 in de buurt van de veilingen, ergens aan het fort. Al jaren componeert hij in zijn studio muziek, tunes en openingen voor feuilletons en film.

Wie kent er niet de oude tunes van Thuis, Het Park, Van Pool tot Evenaar, Panorama, het Journaal of Terzake? Toch ken je hem het best van de 45 afleveringen van Recht op Recht. Hij componeerde elke noot voor dit feuilleton, van de begintune tot de laatste muzikale ademstoot van een of andere acteur of actrice.

Zijn vader, een organist, goot hem deze passie met de paplepel in. Drie jaar was George toen zijn vader hem van op zijn schoot voor het eerst confronteerde met het klavier van een piano. Uiteindelijk resulteerde dit in studies aan verschillende conservatoria in Brussel en Antwerpen en aan het Lemmensinstituut in Leuven.
George houdt zich niet alleen bezig met tv-muziek, maar ook met theater. Zo werkt hij al een tijdje nauw samen met het toneelgezelschap De Tijd.

En waarom is zo’n man plots geïnteresseerd in onze muziek ?

Georges is op zoek naar de juiste noten bij de productie “Risquons-tout” van De Tijd.
Dit gezelschap zet Filip Vanluchene, een van de belangrijkste Vlaamse theaterauteurs van het moment, in de kijker en brengt zijn Far West-trilogie : De Naamlozen, Risquons-tout en Citytrip.
Een trio acteurs - Dirk Buyse, Jurgen Delnaet en Bob De Moor - geven in een regie van Lucas Vandervost meesterlijk vorm aan Vanluchenes polyfonische schriftuur en ‘kubistische’ vertelwijze. Hij presenteert een werkelijkheid simultaan vanuit verschillende standpunten en momenten. Zijn verhalen voegen een dimensie toe aan het rechtlijnige vooruitgangsdenken van onze tijd. In een Vlaams van vreemde origine, met het contrapunt van volkse humor en Belgisch surrealisme
In 42 taferelen - “psalmen” noemt Vandervorst ze liefdevol tijdens de inleiding - zien we de opmars van ‘de moderne tijd’ in de omgeving van het West-Vlaamse gehucht Risquons-tout, een gewezen smokkelpost op de grens met Frankrijk.
We zijn in het imperium van de tapijtboeren en de textielbaronnen. Een handvol plaatselijke ondernemers zet alles op alles: risquons tout. Het tapijt rolt lengte per lengte van de getouwen. Meter per meter vordert een nieuwe snelweg, waarlangs de goederen van de consumptiemaatschappij af- en aangevoerd zullen worden. Het kan niet snel genoeg gaan.
En toch, de trompet van Victor, de madammen-actie voor Het Goede Doel, biljarten in de Patria, het dorp leeft op de achtergrond en bepaalt de klankkleur van het verhaal.

Zondag 30 januari 2011: Lucas Vandervorst en Georges De Decker stellen hun opname-apparatuur op en onze harmonie speelt wat gevraagd wordt. Licht aarzelend, soms een beetje vals, een snuifje nostalgie, dan weer strak ritmisch of “uit de klak”. De theatermensen zijn tevreden en gaan hiermee hun ding doen. Het experiment laat bij de meeste muzikanten een wat chaotische indruk na… Risquons-tout ?

“Risquons-tout is fragmentarisch en niet-chronologisch opgebouwd, ‘gecomponeerd’ als een geweven tapijt, waarin motieven en beelden de hele tijd terugkomen”. 

Donderdag 4 maart 2011: Cois, Rudy, Paul en Els trekken naar het CC Mortsel voor de voorstelling. Want Gert wist al te vertellen dat het goed was  !
“Een inleiding van 20 minuten en een stuk van 3 uur lang”, zei de dame aan de receptie. Oei, niet echt op gerekend, morgen moet iedereen vroeg op.

Tegen middernacht is de wereld 4 blije mensen rijker. Fier dat ze deel uitmaken van een harmonie die aan deze prachtvoorstelling mocht meewerken. Blij met het muzikale resultaat dat prachtig past bij de mix van eenvoud, glamour en onzekerheid van dit stuk. En verrast door de vriendelijke erkenning van deze bijzondere theaterploeg.

Els, Paul, Rudy.                (Bronnen: Het Nieuwsblad, Wikipedia, De Tijd)